Dzięki odwróceniu uwagi Sebastiaan znalazł pracę, która idealnie do niego pasowała
Sebastiaan Dommerholt (23 lata) | Programista oprogramowania
Prawie 5 lat temu Sebastiaan Dommerholt po raz pierwszy przekroczył progi Niverplast. Przez główne wejście, przez duży kładką. Dość ekscytujące, takie rozmowy kwalifikacyjne na staż. Pierwsze napięcie szybko minęło, gdy spotkał pierwszego pracownika Niverplast. Ten od razu zaczął rozmowę i zapytał, czy też lubi piwo Grolsch. Lód został złamany.
"Usłyszałem o Niverplast od mojego brata", mówi Sebastiaan, "który również odbył tam staż, ale w zupełnie innym kierunku, coś związanego z handlem czy coś". Że za ścianą budowane są kompleksowe linie pakujące, Sebastiaan zrozumiał dopiero później, kiedy zaczął szukać firmy na drugi okres praktyk związany z jego edukacją. Wtedy studiował Elektrotechnikę na poziomie 4 na Hoornbeeck College w Amersfoort, na reformowanym poziomie średnim. Jego ojciec również tu uczęszczał, więc to była dobra edukacja. Po odwiedzeniu dni otwartych decyzja została szybko podjęta.
Praca rękami
Sebastiaan cieszył się pracą z elektryką, co miał okazję poznać podczas pierwszego stażu w firmie van Dam w Rijssen. Na budowie nowego obiektu mógł ciągnąć kable, instalować gniazdka, przewody przełącznikowe do oświetlenia, takie rzeczy. Praca rękami pasowała do niego. Jednak kierunek jego kształcenia był dość teoretyczny. Dopiero podczas praktyk Sebastiaan zaczął coraz bardziej łączyć to z materiałem nauczania w szkole. Pracował w dziale Projektów (obecnie Integracja Systemów) w Niverplast. "To było dla mnie oświecające; większość kolegów z klasy miała już doświadczenie praktyczne, ale dla mnie w praktyce było jeszcze wiele do nauczenia." Materiał szkolny był coraz bardziej zaawansowany, a śledzenie lekcji stawało się coraz trudniejsze. "Pomyślałem; co ja właściwie robię na tej szkole, to mnie zupełnie nie cieszy". Sebastiaan postanowił zrezygnować i najpierw wybrać kształcenie praktyczne. Trafił do REMO w Rijssen.
Z poziomu 4 na poziom 3
To może wydawać się krokiem wstecz, ale dla Sebastiaana była to właściwa decyzja. Szkoła i praktyka się przeplatały; dwa dni w szkole i trzy dni w Niverplast. "Jeśli w szkole nauczyłem się na przykład schematów obwodów, to potem sprawdzałem to na miejscu. Początkowo trudno mi było zrozumieć, ale potem zaczęło mi świtać." Z nauczycielem na uczelni przechodził to, co już nauczył się wcześniej, co skutkowało tym, że mógł pominąć pierwszy rok. Jego rodzice zrozumieli jego wybór zmiany, ważne było dla nich, aby Sebastiaan czerpał z tego przyjemność. I czerpał. "Jeśli chciałem podłączyć szafkę czy wykrywacz metali, po prostu próbowałem. Następnie ktoś sprawdzał moją pracę. Jeśli coś poszło nie do końca dobrze, spokojnie mi to wytłumaczono po raz kolejny. Działało dla mnie", mówi Sebastiaan. Ukończył swój kurs.
Nauka nowych rzeczy
Sebastiaan okazał inicjatywę, zawsze pytał o nowe rzeczy do nauki. "Ludzie lubią, gdy sam pytasz o nowe zadania. Nikt nie obserwuje cię cały dzień. Jeśli ciągle robisz to samo, nikt do ciebie nie przychodzi z pytaniem, czy chciałbyś się nauczyć czegoś nowego." Po ukończeniu edukacji Sebastiaan kilka lat pracował przy projektach. Często wyjeżdżał za granicę, aby instalować systemy u klientów. Podczas kilku jego zadań programista pojawiał się, aby przetestować i dostosować linię. "To było dla mnie naprawdę fajne widzieć jak cała linia, którą najpierw zbudowałeś w warsztacie, teraz działa." Podłączanie linii stawało się coraz bardziej automatyczne, więc Sebastiaan był gotów na nowe wyzwania. Postanowił zapytać, czy mógłby kiedyś towarzyszyć programiście oprogramowania i być może podjąć tam naukę. Sebastiaan: "Odpowiedziano na to bardzo entuzjastycznie. Powiedziano: "Rób to! Załatw to!".
Rozpoczęcie pracy jako programista
Nie chciał wracać do szkoły, ale znalazł odpowiedni kurs zaoczny. W tym celu musiał zdać egzamin wstępny. „To był trochę test przypominający test IQ. Tworzenie połączeń, obliczanie i tego typu rzeczy. Myślałem; to po prostu bardzo standardowe, niezbyt ekscytujące. Mimo to nie zdałem, oblałem holenderski. Gdyby kurs był prowadzony w języku angielskim, zdałbym go.” To była wielka szkoda dla Sebastiaana. Do testu można przystąpić tylko raz w roku, jego szansa się skończyła. Coś zostało wymyślone. Sebastiaan nadal pracował wewnętrznie, żeby śledzić programistę i sprawdzić, czy to coś. Później spróbuje ponownie wykonać test. Obecnie pracuje w dziale testowania maszyn do tworzyw sztucznych (maszyn pakujących) z doświadczonym programistą PLC. „Ale on właśnie urodził dziecko, więc teraz mam oko na sklep, haha.”
Zaawansowany sposób programowania
U drugiego programisty sprawdziło się to dobrze, który może teraz poświęcić więcej uwagi projektom badawczo-rozwojowym. Sebastiaan przejmuje teraz takie zadania, jak uruchamianie programów na laptopie i konfigurowanie przekaźników bezpieczeństwa. Kolega naprawi trudne usterki dotyczące określonych długości toreb i rozmiarów pudełek. „Ale teraz mogę się z tym utożsamić. Nawet jeśli klient chce określonych ruchów, dodatkowego skoku cylindra, jest to już możliwe. To bardzo zaawansowany sposób programowania w Niverplast. W tak złożonej maszynie jak CombiPlast kryje się mnóstwo sprytu. Sebastiaan uczył się programowania w oprogramowaniu na piętrze. Używany kod programowania to tekst strukturalny w Codesys. Sebastiaan: „Wszystko jest po angielsku, co jest dla mnie lepsze niż holenderski, haha.”
Powrót do Integracja systemów (SI)
Sebastiaan jest bardzo szczęśliwy, że może kontynuować tę karierę. Jest teraz o kilka kroków dalej niż tam, gdzie rozpoczął się trening. Jego celem jest ostateczny powrót do integracji systemów w przypadku większych projektów. „Chciałbym podjąć kroki i nie robić za każdym razem tego samego. W SI każdorazowo tworzysz własny program, który konfigurujesz we własnej konfiguracji i który sam piszesz. Mogę się tam nauczyć dużo więcej, bo jeszcze tam nie jestem!” Czy możesz przetłumaczyć ten tekst na język polski?